Vervangers voor drijfgassen: goed voor ozonlaag maar slecht voor klimaat
Fluorkoolwaterstoffen (HFK’s), stoffen die worden gebruikt in koelinstallaties en airconditionings zullen in 2050 meer bijdragen aan de opwarming van de aarde dan de huidige mondiale CO2-uitstoot van alle woningen en kantoorgebouwen. Deze HFK’s zijn vervangers voor ozonlaag aantastende stoffen, maar zijn tevens sterke broeikasgassen. Op dit moment is hun bijdrage aan de opwarming nog gering, maar deze kan oplopen tot tussen 9 en 19% van de totale CO2 bijdrage in 2050.
Vraag naar HFK’s stijgt, vooral in Azië
Wereldwijd zal naar verwachting de vraag naar HFK’s de komende decennia stijgen, vanwege de toenemende vraag naar koeling en airconditioning. In 2050 zal de vraag naar HFK’s in ontwikkelingslanden naar schatting 800% groter zijn dan de vraag in ontwikkelde landen.
Onderbrengen bij Montreal Protocol
De eilandengroep Micronesië en de Republiek Mauritius stellen voor, deels op basis van dit onderzoek, om deze gassen onder te brengen bij het Montreal Protocol, hoewel dat verdrag eigenlijk niet over deze specifieke gassen gaat. HFK’s tasten de ozonlaag namelijk niet aan. HFK’s vallen wel onder het Kyoto Protocol, maar zijn daar wat betreft hun toepassingen een vreemde eend in de bijt. Onder het Montreal Protocol is meer deskundigheid aanwezig om deze gassen aan te pakken.
Goed voor ozonlaag
Sinds drijfgassen (CFK’s) in spuitbussen, koelkasten en schuim wereldwijd radicaal vervangen zijn door een alternatief (HCFK’s) gaat het beter met de ozonlaag. Maar nog niet goed genoeg. In de aanscherping van het Montreal Protocol, twee jaar geleden, is afgesproken dat het gebruik van deze HCFK’s versneld wordt afgebouwd: voor 2020 in de ontwikkelde landen en voor 2030 in ontwikkelingslanden. Er zijn alternatieve gassen beschikbaar: de fluorkoolwaterstoffen (HFK’s). Deze gassen bevatten geen chloor en tasten daarmee de ozonlaag niet aan, maar zijn net als hun voorgangers wel sterke broeikasgassen.
Klimaatvoordelen teniet
Het Montreal Protocol uit 1987, dat het gebruik van ozonlaag-aantastende stoffen aan banden legt, heeft naast het beschermen van de ozonlaag, bijgedragen aan het beperken van het broeikaseffect. Zonder het protocol zou de broeikaswerking van ozonlaag-aantastende stoffen tweemaal zo groot zijn geweest dan nu het geval is (nu 20% van die van alle broeikasgassen tezamen). Het gebruik van HFK’s dreigt deze klimaatvoordelen deels teniet te doen.
EINDE PERSBERICHT
Het Planbureau voor de Leefomgeving is hét nationale instituut voor strategische beleidsanalyses op het gebied van milieu, natuur en ruimte. Het PBL draagt bij aan de kwaliteit van het strategische overheidsbeleid door een brug te vormen tussen wetenschap en beleid en door gevraagd en ongevraagd, onafhankelijk en wetenschappelijk gefundeerd, verkenningen, analyses en evaluaties te verrichten waarbij een integrale benadering voorop staat. Het PBL is voor alles beleidsgericht. Het verricht zijn onderzoek gevraagd en ongevraagd, onafhankelijk en altijd wetenschappelijk gefundeerd.
Noot voor de redactie: De publicatie is – na het verstrijken van het embargo – beschikbaar op www.pbl.nl en http://www.pnas.org.
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met afdeling persvoorlichting, tel: 070 - 3288 688; persvoorlichting@pbl.nl