Werk maken van duurzame verstedelijking vergt nieuwe planningspraktijken, waarin kleinere en grotere transformaties voorop staan. Belangrijke onderdelen van de nieuwe planningspraktijken zijn verrassende ontmoetingen organiseren, gezamenlijk feitenonderzoek doen en gezamenlijk ontwerpen. Wetenschappelijk onderzoek kan hierin een belangrijke rol spelen, maar dan moet de ontmoeting tussen beleid en wetenschap wel structureel worden verbeterd, bijvoorbeeld door deel te nemen in regionale kennisnetwerken en daarin de discussie met beleidsmakers en belanghebbenden aan te gaan. De onafhankelijkheid dient hierbij wel bewaard te blijven.